|
|
|
Hier worden verhaelt die voornaemste Feyten die Ducdalve
bedreven heeft.
Op de wijse van Dueren.
Nederlant spreect.
Met recht mach ick wel suchten
Nederlant aen elcken oort,
Vanden quaden gheruchten
Diemen nu daechlicks hoort:
Oorloghen, dieren tijt, Watervloet,
Peste, Tyrannen seer verwoet
Regeren in mijn daghen:
Sonde baert my dees Plaghen.
Pharao is nu int leven,
Antiochus thoont zijn quaet:
Nero heeft nu ghegheven
Sijn fel moordadich Zaet:
Dit is Duckdalba inghestort,
Die mijnen Coninck doet te cort
In zynen schoonen Landen,
Die hy gants maeckt te schanden.
Men sach hem daer ombringhen
Den Adel seer hooch gheacht:
De Staten cost hy dwinghen,
Dat sy quijt zijn haer macht:
De Privilegien zijn te niet:
Menich vroom Man lijdt groot verdriet
Moet lancks den Lande swerven,
Of aen een Galghe sterven.
Ick can niet wijdt vertellen,
Twelck yeghelick is bekent:
Hoe men mijn Volck sach quellen,
Berghen en Mechelen jent:
Zutphen twelck oock veel was belooft,
Naerden het welck gants wert berooft,
Daer Moeder en Kint bleven,
Gheen Turck heeft sulcks bedreven.
Door Diericks Vries toeraden,
Met seer vele van Moordam,
Wou hy Haerlem oock schaden,
Dies hy daer voren quam,
Lucien avont met ghewelt,
Menich scheut is daer op ghetelt,
Ende stormde sevenmale,
Doch liet zijn principale.
De Borghers sonder vertsaghen,
Waren daer seer wel ghemoet,
Om voor Gods Woort te waghen,
Lijf, wijf, kint ende goet:
Hoe wel de Stadt was onversien,
Sy dochten tcan door Godt gheschien,
Dat ons de Prins sal helpen
Noot en hongher stelpen.
De Stadt sy vroom inhielen
Tot op Margrieten dach,
In cleynen moet sy vielen,
Alsmen daer commer sach
Van Coren, Bier, ander nootdruft,
Doch so sachmen smenschen vernuft
Met list hun seer vercloecken,
Noot doet veel listen soecken.
Macht, moet, is hun besweken,
Als meerder wert heuren noot,
Drie daghen en ses weken,
En hadden sy bier noch broot,
De Vroukens waren in grooten last
Veel kinderkens hebben ghevast
Die inder Wieghen laghen,
Diemen seer hoorde claghen.
Gheen spijs wert meer ghevonden,
Als sy niet werden verlost,
Dan Catten ende Honden,
Peerden was heuren cost,
Raepcoecken, ende menighe huyt,
Met veelderhande groene cruyt,
Twelck den Mensch wel sou schaden,
Moest heuren buyck versaden.
Als sPrincen hulp faelgeerde,
Die te seer heftich quam aen,
De Tyran triumpheerde,
Met Haerlem wast ghedaen:
Een yeder heeft sick reet ghemaect
Om uut te gaen, daer wert ghewaect
Aen de Fuyck met veel Schepen,
dUuttocht was wel begrepen.
Als die niet woude lucken,
Door eenen Verraders mont,
Siende honghers verdrucken,
Maecten sy een verbondt:
Men loefde hem Berghen van Gout,
De welcke werden een crom hout,
Of Sweert voor den Lantsknechten,
Diemen soo vroomlick sach vechten.
Daer isser om ghecomen
Twee duysent int ghetal,
Ghenade soude vromen
Den Borghers over al:
Dit scheen seer groot zijn voor de handt,
Dan twas vol van dubbel verstandt,
Als ghy hier na sult mercken
Aen des Tyrans listighe wercken.
Hy woude niet ombringhen
De Borghers als noch soo haest,
Om te beter te dwinghen
Die Steden aldernaest:
Hy sach wat zijn Moort had ghewrocht
In Naerden, dus heeft hijt besocht
Nu op een ander wijse,
Weynich tot zijnen prijse.
Als hongher had ghewonnen
Tvroom Haerlem, soo was den raet
Om tVlie, twelck wert begonnen,
Dan Godt versach de daet:
Daer na soo trock hy na Alckmaer:
Dit heeft hy oock beleghert swaer,
En in de laecht gheschoten,
Twelck hem daer na heeft verdroten.
Daer moesten Pionieren
Die Haerlemsche door ghewelt:
Met schimp, dat haer manieren,
Tot Krijch waren ghestelt:
Hier toont hy zijn ghenade bloot:
Gheen Borgher bringt hy self ter doot,
Dan vrient moet Vrient vermoorden,
Siet hier tsTyrants accoorden!
Men sach Alckmaer bestormen,
Wel vijf uren lanck met cracht,
Als Vlieghen ende Wormen
Werden Menschen gheacht:
Elck Borger heeft hem wel gheweert,
Niemant van hun en heeft begeert
Zijn Lantsknechten te misten,
Na des Tyrannes listen.
Dies is hy afgheslaghen,
Drie duysent Mans hy daer liet:
Oft hijt niet meer derf waghen,
Gheen stormen men meer en siet:
O Heer gheeft dat hy eer yet lanck
Moet wijcken teghen synen danck:
Wilt de Borggers bewaren,
Ende voorspoedich sparen.
Wilt oock volstandich stercken
Hollant en Zeelant altijt:
Dijn hulp opt Zee laet mercken,
Dat sy die niet gaen quijt:
Opent de oogen, ist uwen wil,
Van mijn Landen die sitten stil,
Dat sy dijn Woort inlaten
En valsche Leere haten. |
|
|
Een nieu Guese Liede Boecxken/ Waerinne begrepen is den gantschen Handel der Nederlantscher gheschiedenissen/ dees voorleden acht Jaren tot die Peys toegedraghen/ eensdeels in Druck wtghegaen/ eensdeels nu nieu by gheuoecht. Midtsgaders sommige schoone Refereynen ten seluen Propooste dienenden hier achter by ghestelt. Nieu [!] nieulick vermeerdert ende ghecorrigeert [hsn. 'Viue le Gues'] Pro Lege, Rege. [pagina ontbreekt verder]
|
|
1576?]
|
| Göttingen NSUB: 8 H Holl II 2551 RARA |
| f55r |
|
| DBNL, naar Kuiper & Leendertz 1924. |
|
