Nederlandse Liederenbank

Een ander nieu Liedeken van Leyden. Op de wijse van Dueren.

VVie wil hooren singhen/
Van vreuchden een goet nieu liet
Al wat daer cortelinghen
In October is gheschiet/
Hoort wel na het rechte bediet/
Godt de Heer en verlaet zijn vrienden ni[et]
Alsoomen wel mocht aenschouwen
Die stadt van leyden was in groot benouw[en]

Sy en hadden gheen prouande
Te leyden/ tzy u vertelt/
Dat wisten die Tyrannen/
Sy seyden: Tisser seer sober ghestelt/
Die spaniaerden quamen met grooten gewe[lt]
En hebben haer inde Schansen ghestelt/
Sy seyden/ wilt ons de stadt opgeuen/
Ghy sult behouden goet en leuen.

Die van Leyden hebben geschreuen
Met alsoo hooghen moet/
Wy willen ons niet opgheuen/
Want ghy zijt dol en verwoet/
Alom te storten tonnoosel bloet/
Wy spiegelen ons aen Haerlem soet/
Die hadden haer knechten binnen/
Hoe souden wy gracy verwinnen.

Den Admirael heeft dit vernomen/
Die den Prins is toeghedaen/
Hy is wt Vlissinghen ghecomen
Om Hollant trouwelick by te staen/
Te water te lande hoort mijn vermaen/
Met veel Bootsgesellen wilt dit verstaen
Die voor den Prince wilden leuen en steruen
Ofte Prijs ende eer te verweruen.

Sy hebben oorlof ghenomen/
Godt sterckten haer op den ganck/
Die Papisten die mochten wel schromen/
Het water hielse in grooten bedwanck/
Die Bootsgesellen voeren vrij en vranck/
Den Admirael riep/ al eer yet lanck
Willen wijt den Heere beuelen/
Sy songhen Psalmen met luyder kelen.

Daerna schoten sy en wederschoten
Voor de Schans te Soeter Meer/
Het heeft de Papouwen verdroten/
Al was haer hoop so veel/
Sy worpen haer packen en sacken daer neer
Sy seyden/ wy comen daer niet meer/
De Zeeuwen die comen ons quellen/
Daer willen wy ons niet teghen stellen.

Den Admirael is ghetoghen
Van daer na Soeterwou/
Hy wilden daer niet af poghen/
Voor dat hy de Schans hebben sou/
Die Papouwen waren in grooten rou/
Men hoordese al huylen man ende vrou/
Sy mostent al becoopen/
Met groote schande sachmense loopen.

Wel duysent Papouwen zijnder gebeuen [voor: gebleuen]
Gheschoten/ gheslaghen doot/Sy mosten daer laten haer leuen/
Al was haren hoop soo groot/
Vant Lant zijn sy oock gheweken bloot/
So dat onse Victaly schepen al sonder noot
Binnen Leyden zijn vrij gecomen
Daer is blijschap vernomen.

Het was een blijde mare/
Ouer al het Princen Lant/
Men luyde de Clocken die daer waren
Men schoot het geschut aen elcken cant
Op hoecken van straten Pectonnen gebrant
Ter eeren der Geusen/ ter Papisten schant/
Louende Godt bouen al verheuen/
Van zijn Victorie ghepresen.

Oorlof Broeders ende susters verheuen/
Laet ons Godt louen principael/
Van zijn Victory ghepresen/
En den Edelen Admirael
Van Vlissinge/ ter Vere/ Ziriczee te mae[l]
En de Bootsgesellen in generael/
Die so menich vroom feyt hebben bedreuen/
Voor Gods woort gewaecht lijf ende leuen.

Een nieu Guese Liede Boecxken/ Waerinne begrepen is den gantschen Handel der Nederlantscher gheschiedenissen/ dees voorleden acht Jaren tot die Peys toegedraghen/ eensdeels in Druck wtghegaen/ eensdeels nu nieu by gheuoecht. Midtsgaders sommige schoone Refereynen ten seluen Propooste dienenden hier achter by ghestelt. Nieu [!] nieulick vermeerdert ende ghecorrigeert [hsn. 'Viue le Gues'] Pro Lege, Rege. [pagina ontbreekt verder]

1576?]

Göttingen NSUB: 8 H Holl II 2551 RARA

f90v