Home     Grasduinen     Over     Zoektips     FAQs     Disclaimer     Meertens Instituut         english

Nederlandse Liederenbank


Poësis clacht hier in een Liedt
Hoe dat de jeught haer vreucht verliet.

1. Wat sien ick daer
De jeught staen in een baer
Wat voor ghevaer
De vrolijckheydt
Is nu haer wesen quijt
Vol van ghenuchten
Dies vlucht van hier
Allent't plaisier
Talia met haer cluchten
Pomonas bogaert schijnt berooft
Van all'n haer soet en lieffelijcke vruchten
En Flora staet verdooft
Ruckt van haer hooft
Uyt druck en rouw in't midden vanden dans
Haer eyghen bloemme-crans.

2. Mijn brack ghetraen
Sal nimmermeer vergaen
Soo langh de maen
Haer schijn-licht haelt
Uyt Phoebo die bestraelt
Haer bleecke wanggen
Hoe staet versuft
All' mijn vernuft
In d'Heliconsche sanghen
Wat droef gheluyt gheeft ons Parnass'
Melpomen[e] [?] doet anders niet dan weenen
Daer eertijdts blijschap was
Loopt Fama ras
Steckt u basuyn in't holste vanden nacht
Dat yder hoort mijn cracht.

Omazur, Nicolaus (auteur), LABYRINTHUS CUPIDINIS. DAT IS DEN DOOL-HOF DER LIEFDE, Waer in eertijts DAPHNE (van APPOLLO vervolght sijnde) verkeerden in eenen Lauw'rier-boom. Verçiert met Roose-Tuynen van Rijmen, ghestelt op de nieuwste Dans-wijsen ende Stemmen van desen tijt, Bestaende in Minne-Liedekens, Herders-Sanghen, Veldt-deuntjens, etc. Hic Labyrinthus adest? quod, si delaberis intus? Non Labyrinthus erit, sed labor intus erit.
1663
Den Haag KB: 174 G 49
p58

Transcriptie van het gedicht boven het lied en de liedtekst, naar microfilm, diplomatisch. Door Freya Jorens, correctie door Maartje De Wilde.