Lied van een minnaar die zijn geliefde omstreeks middernacht een goede nachtrust wenst.
Als de nacht in stille rust,
Den moeden schenkt belooning,
IJl ik, van vreugd mij naauw bewust,
Naar mijn meisjes woning.
Ik wensch haar dan, te middernacht,
Een gerusten en goeden nacht.
Slaap, geliefde! ongestoord,
Vrij van angst en zorgen,
Dure uw slaap gerustlijk voort,
Tot den andren morgen;
In mijn droom, geloof mij vrij,
Is mij steeds uw beeltnis bij.
Als ik aan den hemelboog
't Sterrenheer zie pronken,
En ik dan mijn meisjes oog
Liefdevol zie lonken,
En een kusje, nog geplukt,
Hart en mond en ziel verrukt.
O! dan ga ik vrolijk heen,
En keer naar mijn woning,
Vergenoegd en weltevreên,
Rijker dan een koning;
Zijne schatten, aanzien, magt,
Ruilde ik niet voor dezen nacht.
Uit: De Nederlandsche zanger in alle gezelschappen (1852).
naar dit lied | |
