Het waren twee koningskinderen Zij hadden malkander zo lief
Verhalend lied. Twee koningskinderen hebben elkaar lief. Zij kunnen elkaar niet krijgen, want het water dat hen scheidt is te diep. De jongen verdrinkt in zee. Het meisje laat hem opduiken en verdrinkt zich vervolgens ook.
De oudst opgetekende variant in de Nederlanden dateert van ca. 1525, in het handschrift Meerman. Ook in Het oudt Haerlemsch Liedtboeck van 1640 vinden we een schriftelijke weerslag van dit lied. Het lied over de twee koningskinderen kent een brede verspreiding in Duitstalige gebieden (deel uitmakend van de “Schwimmersage”) en Scandinavië en was in deze streken, evenals in Nederland, zeer geliefd. Ook uit Frankrijk zijn liederen bekend met dezelfde onderwerpsstof. Vanaf de veertiende eeuw deden in Europa talrijke verhalen met dit thema de ronde, maar de Griekse mythologie kent al de geschiedenis van de ongelukkige liefde tussen Hero en Leander, die aan beide zijden van de Hellespont woonden. De 17e-eeuwse tekst is via volksliedbundels in de twintigste eeuw onder de middenklasse bekend geraakt. Ate Doornbosch heeft in het hele land vele opnames uit de mondelinge overlevering gemaakt, waarbij de diversiteit aan melodieën opvalt. Ook is het lied in Nederland via 19e-eeuwse liedbladen verspreid geraakt. tekst
