|
|
|
We vrauwin minne trudit in ir ere niet.
die wilt niet gar getruwenclichen minnen.
si selich wif. die in ir eren spegil sijt.
wie si der velszer minnen muoge untrinnen.
wif la dich sin eyn stede muot wail behuot.
wiltu dich den szonen szoner machen.
so strijch an dich so reynen muot.
die dinen eren helpe wachen.
de muot dich den szonen szoner duot.
Eyn wail versunnen vrauwe.Sal niet dienstis me
an manne muoden.
dan he denin wil duot he deme live we.
inde uch den eren.
wol duot her also.
so is her holt geselle.
we sal die vrauwen minnen.
die niet ere minnen kan
zuom eirstem sal man ere minnen.
dat na heve an den vrauwen an.
inde lere ir hulde also gewinnen.
dat it in beiden zeme dan. | |
|
|
[handschrift zonder titel]
|
|
2e helft 14e eeuw
|
| Leipzig, UB, Cod. Rep. II fol. 70a (in facsimile) |
| f95v, 96v |
|
| naar ed. Schmeisky overgetypt door Johan Oosterman |
|
