|
|
|
Cloris en Philis Teghen-sangh
Cloris. Tis wel verdritich nu een maeght te wesen, Het Cupidoken van de Lentsche tijdt Dat staet en suft, met pijl en boogh en pesen, Het is ghebonden, blindt, en vleughels quijt, Sijn schichten sijn verstroyt In veele ellenden, Ach oft ick Venus noyt, Haer liefd' en kenden.
Philis. Ey weest gherust ghy'n sijt noch niet vergeten? Want ghy noch jonck ghenoech van jaren sijt Waerom ghesucht oft eenen traen ghekreten? De liefde baert oock smeert en grooten strijt Fy onbedachte maeght, Soo licht van sinnen, Die haere jeucht mishaeght, Om't dertel minnen.
Cloris. Waer toe moeght ghy mijn liefde soo verachten? En gheeft Natuer ons dit ghevoelen niet? En mach een maeght niet naer het paeren trachten? Al keert Siringa liever in het riet, Ey dwase clapperny, Daer selfs de dieren Vol dertelheydt soo bly Hun driften vieren.
Philis. Wech stoute cleter met 'tlichtveerdich spreken? Ghy sult (ghelijck den voghel in het riet) Gheraecken, want de jonghmans loose treken Die hebben menich kuysche blom gheplet, Want die sijn domme jeught Hier laet verblinden, Sal noyt in trauwe vreught Ghenoeghen vinden.
| |
|
|
Omazur, Nicolaus (auteur),
LABYRINTHUS CUPIDINIS. DAT IS DEN DOOL-HOF DER LIEFDE, Waer in eertijts DAPHNE (van APPOLLO vervolght sijnde) verkeerden in eenen Lauw'rier-boom. Verçiert met Roose-Tuynen van Rijmen, ghestelt op de nieuwste Dans-wijsen ende Stemmen van desen tijt, Bestaende in Minne-Liedekens, Herders-Sanghen, Veldt-deuntjens, etc. Hic Labyrinthus adest? quod, si delaberis intus? Non Labyrinthus erit, sed labor intus erit.
|
|
1663
|
| Den Haag KB: 174 G 49 |
| p107 |
|
| Transcriptie van titel en liedtekst, naar microfilm, diplomatisch. Door Freya Jorens, correctie door Maartje De Wilde. |
|