|
Vant Vriesken.
ICk sie die morghen sterre breyt.
Wel op Vriesken wel ghemeyt
Si verlicht ons tot inden throone
So wie een gestadich boelken heeft
Hoe noode scheyt hi van dane.
Och vriese hoe waerdi so versaecht
doen ghi vast in ws boels armen laecht
Rijck god noch weet ick raet
Ic hebbe noch vrouwen cleyderen
die suldi vriesken doen an
Dat vrouken socht eenen nauwen list
Si trock die cleederen wt haer kist.
daer op sette hi den hoet.
Ic sweere v op mijn trouwe
dat Vriesken hadde eenen vrien moet
Hi sloech zijn harnas op zijn schouderen.
Wijf doet op die poorte this meer dan tijt
Ick moet wt wasschen gaen
Mijn moeder beschelt mi seere
Om dat ick mi verslapen haen
Doen hi buyten der porten quam
Op zijn grauwers dat hi spranck.
Al onder een lindeken groene
daer op so sanc die nachtegale
Ter eeren van dat Vriesken schoone
Tvriesken reedt den seluen padt
Al daer die heere te rijden plach
die heere die quam hem teghen
Vriesken seyde hi vriesken fijn
Waer is die reyse gheleghen.
Die cleederen die ghi ane draecht
Hebbe ick noch wel meer ghesien.
Nv seghet mi Vriesken onuersaecht
En wat mach dit bedien
dat ghi dese cleederen aen draecht
Die cleederkens die ic draghe an.
die gaf mi een diet mi wel gan
Si salder noch wel meer gheuen
God gheue haer frisschen morghen
Bi haer hebbe ic te nacht gheleghen
Och Vriese zijt ghi een eerbaer man
So trect mannen clederen an
Ende verweert v ionghe lijf
Op dat niemant ghesegghen en can.
daer leyt verslaghen een wijf
Si lieten daer beyde haer woorden staen.
Met scherpe swaerden gingen si daer slaen.
dat Vriesken dat bleef daer doot
Ic sweere v op mijn trouwe fijn
Hi en was noeyt in meerder noot
Die heere reedt den seluen padt
Al daer die Vriese te rijden plach
Al voor zijn eyghen dore
Staet op mijn alder liefste lief.
Die Vriese die is daer vore
Dat vrouken die dat haest vernam
Een snee wit hemdeken tooch si an.
Den grendel schoot si daer van
Si meynde dat Vriesken in te laten
Het was haren getrouden man
Vrouken waer zijn v ghewaden
die ghi daghelijcx pleecht te draghen
Berechtes mi ic wilt sien.
Vertoeuet hier tot morghen
Het sal v wel geschien
Joncfrouken daer zijn v ghewaden
die ghi daghelijcx pleecht te draghen
Die Vriese is ghebleuen doot
Ick sweer v op mijn trouwe
Hi en was noeyt in meerder noot
Och heeft die Vriese verloren dlijf
So ben ic een allendich wijf.
Ende met hem so wil ic steruen
Ende bidden maria die maghet reyn
Dat si ons te samen wil eruen
Joncfrouken ic had v also lief
Nv ben ic op v gheworden gram
so ben ic heere weder op v
Wie heeft die meeste schade dan
Sprack dat wijf tot haren man
Die ons dit liedeken eerstwerf sanck
Een clerck van lueuen was hi ghenaemt.
Hi leerdet in Venus scholen
Die schoone vroukens die heeft hi lief.
daerom so moet hi dolen | |
|
|
Een schoon Liedekens. Boeck inden welcken ghy in vinden sult. Veelderhande liedekens. Oude ende nyeuwe Om droefheyt ende melancholie te verdrijuen. Item hier sijn noch toe ghedaen Meer dan Veertichderhande nyeuwe/ liedekens die in gheen ander liedekens boecken en staen. Hier achter aen vervolghende [Antwerps liedboek]
|
|
1544
|
| Wolfenbüttel Herzog August Bibliothek: A: 236.5 Poet |
| f52v |
|
| DBNL/werkgroep Joldersma, naar bron, diplomatisch. |
