|
|
|
Dit lyedekijn is van den Reghenboech ende van die Doot, ende is seerguelijcke om horen.
1 O Regenboech, waer op so sedt die jonghelinc sijne sinnen?
Hy heeft daer vertert meer dan hi mach,
Meer dan hy can ghewinnen.
Die eerste Joncfrou, en die was claer:
Dat was Maria, die hoechgheloefde Conninge.
Die eerste Joncfrou, en etcetera.
2 Het waren drie vorsten, also hoechghelijc gheseten,
Het waren drie heilyghe daghelin;
En daer was in besloten
God Vader, God Soen, God Heilyghe Geest,
Die roepen wy aen in allen onse noede.
God Vader, God Soen, God HeiligheGheest etcetera.
3 [xxix/42r] Die jonghelinc sprack:
‘O Doot, en mach men teghens u niet dinghen?
Silver en gout sel ic u gheven,
Opdat ic met mijnre schoenre vrou mach leven.
Silver etcetera’.
4 Die Doot, die sprack:‘Teghens my en is gheen verdinghen.
Ic quam op een groots heeren slot,
Wat gaf men my te loenen?
Een houtte kist ende een stroen band,
Daermee soe most ic varen in dat ander lant.
Een linde cleet ende clockengheclanck,
Daermee soe moest ic varen in een ander lant.
Een lindeclet ende clockenghe etcetera’.
5 Die jonghelinc sprac:‘O Doot, en mach men teghens u niet dinghen?
Silver ende gout sel ic u gheven,
Opdat ic met mijnre schoenre vrouwe mach leven.
Silver en gout etcetera’.
6 Die Doot, die sprack:‘Al teghens my en is gheen verdinghen.
Die aerde en wil u niet langher draghen,
Die lucht en die wil ju verslinden.
Die aerde en wil u niet etcetera’.
7 Die jongelinc sprack:‘O Doot, en mach men teghens u niet dinghen?
Soe set icket dan in Gods ghenade,
Ende op Maria, die hoechgheloefde Coninginne.
Soe etcetera’.
(1) O Reghenboech | |
|
|
Handschrift Meerman
|
|
[1525 ca.]
|
| Brussel KB: II 2631 |
| f41v |
|
| H. Joldersma, naar bron, kritisch. |
|
