|
|
|
Hed ich dye vloegel van seraphyn,
Ick sold so hoge fliegen
Hir boven in des hymmels troen
Tot mynen soeten lieven.
Soe wolde ick seggen: `Heer Vader myn,
Wanneer wildus my lonen,
Dat ich lange gedyenet hayn?
Nu gevet my dye crone.'
`Myn seel, nu gaet hir vor my staen,
My dunckt ghy syt soe schone,
My dunckt dat ghy eyn spegel siet,
Dar in verklaer ick myn ogen.'
`Mer dat ick alsoe schone byn
Dat maech ich wael gelyden.
Ick solde so gerne gecronet syn
Ende sitten by uwer syden.'
`Wael op, ghy here van seraphyn,
Wael op, ghy heren alle,
Versiert dese verwende bruit,
Si is ons wael gevallen.'
Do quam dye engel van seraphyn
Ende brachten eyn cleit van syden,
Dat dye bruit all aen solde doyn
Ende sitten by Christus syden.
Doe quam Got selver ende bracht syn croen,
Sy was van roden golde
Ende satt der bruit all up oer hoeft:
Soe wassi als sy wesen solde. | |
|
|
Venlo’s liederenhandschrift
|
|
2e helft 16e eeuw / vroege 17e eeuw
|
| Brussel KB: II 144 |
| f50r |
|
| Komrij 1994, 380 |
|
